Tato
WTOREK, 10:00
- Dobrze, a czy może Pani NA CHWILĘ założyć, że ten Człowiek Panią skrzywdził?
Jestem na Grzybowej. Jestem otumaniona lekami. Jestem jeszcze pijana. Jestem w najdotkliwszym stanie rzeczywistości. Nieprzygotowana na prawdę. Nie potrafię mówić. Wciskam się głębiej, w twardy, półokrągły fotel. Nie umiałam rano założyć butów. Nie umiem teraz założyć, NA CHWILĘ...
- Dzwoniła Pani do Niego, jak sugerowałem ostatnio? Próbował to jakoś wyjaśnić?
- Prosiłam o rozmowę. Nie odpowiedział.
- Sama Pani widzi... To, co mi Pani opowiedziała ostatnio i dziś, każe mi twierdzić, że On się, po prostu, Pani kosztem mocno zabawił. To nie jest tak,że mu się chlapnęło - raz. On z premedytacją dążył do tego, żeby Panią do siebie przywiązać, a kiedy już to zrobił, to Panią porzucił, znając Pani przeszłość i Pani problemy. Zwłaszcza, że Pani podkreślała jak ważna jest dla Pani ta relacja. Nie wiem, ale... On Pani wyrządził dużą krzywdę... Naobiecywał Pani złote góry, a potem, z dnia na dzień zostawił Panią przez własne problemy. On wie w jakim stanie Panią zostawił?
- Wie.
- I nic nie zrobił? I kazał Pani czekać kilka miesięcy? To jest dla mnie niepojęte. On po prostu uciekł. Najpierw złamał,co drugi punkt kodeksu etyki, a potem uciekł, bo nie wiedział co ma z tym zrobić... I żona tu nie ma nic do rzeczy. Na Panią nie powinny być przełożone w żaden sposób jego relacje z żoną. Byłoby to bardziej zrozumiałe w normalnej relacji, ale ten Człowiek jest psychoterapeutą. On wziął za Panią odpowiedzialność. Na początku, kiedy Pani opowiadała, to faktycznie dobrze to wyglądało. Wywindował Panią w górę. Natomiast całkowicie niezrozumiała jest dla mnie kwestia tego, że w tak drastyczny sposób zakończył terapię. Po czterech miesiącach? Nie nazwałbym tego w ogóle terapią. On Panią, od siebie całkowicie uzależnił, mimo, że dawała Pani sygnały ostrzegawcze i nawet dla Pani było to niepokojące. Aż jestem ciekaw kto to taki, ale Pani powiedziała, że mi nie powie. Tyle lat praktyki, a pierwszy raz spotykam się z czymś takim... Pani ma myśli samobójcze. Ja nie wiem... ja bym Panią położył u mnie na oddziale, na 64 dni. Odpocznie Pani.
Na Grzybowej nie rozumieją co to jest nadajnik, ani nawet czwarte okno.
Zrobili z Ojca potwora. Żyję w dwóch światach. Złym i jeszcze gorszym. Nie wiem, w który wierzyć. Boję się. Chciałam zasnąć trochę mocniej, na trochę dłużej, bo nie radziłam sobie z natłokiem myśli. Gdyby nikt nie przyjechał,to wstałabym, później... A może wcale bym nie wstała?
Dostałam od Nowego-Pana książkę Pilcha i "Miasta kobiet". Mam nie pić. Mam nic nie robić. Mam czytać. Mam czekać. Mam iść do Nowego-Psychiatry. Mam dostać leki na niepicie. Mam dostać leki na ból. I na sen. Jestem bezsilna. Jestem żywym mięsem, bez powłoki. Każda tkanka mojego ciała boli. Jestem wyrzutem sumienia, na nieskazitelnie białej kartce kariery mojego Taty. Tak bardzo za Nim tęsknię.
Przecież On by mnie nigdy nie skrzywdził.
(...Nie zostawiaj mnie, proszę...Nie Ty...)
PIĄTEK, 10:45
- Ja Pani coś powiem... To tak, jakby strażak wszedł do lasu i zaczął podpalać drzewa.
PIĄTEK, 10:45
- Ja Pani coś powiem... To tak, jakby strażak wszedł do lasu i zaczął podpalać drzewa.
Nowy dzień.
Nowy gabinet.
Nowe spojrzenie
Nowego-Łysego-Pana-Od-Recept.
Nowe spojrzenie,
lecz wnioski takie same:
Byłam zabawką.
Citalopram,
Alprazolam,
Kwatiapina,
Trazodon,
Naltrekson.
Byłam tylko zabawką...
- Przecież to oczywiste, że on chciał Panią puknąć. Połechtał sobie Panią ego i Panią olał, a Pani ma sobie teraz radzić sama. No przykro mi, może to brutalne, ale tak to wygląda. Proszę, do Naltrexu, szklaneczkę wody, co rano... Będzie dobrze, Pani Olu. Z Grzybowej Pani nie wyrzucą.
(Dzięki... Już to słyszałam...)
Zbiegam po schodach. Mijam Panią z wózkiem, mijam poczekalnię z emerytami, mijam sprzątaczkę, mijam recepcję. Kręci mi się w głowie. Mam ochotę bić, kopać, krzyczeć, walić pięściami, na oślep, w cokolwiek. Potulnie wsiadam do taksówki. Łzy skapują mi na spodnie. Nie wycieram. Taksówkarz jest gruby i słucha radia Eska. Zasłaniam się Pilchem, ale nie czytam. Nic nie widzę.
Ja nie chcę na Grzybową! Ja chcę do mojego Ojca!
Powiedz, że to nieprawda...
Powiedz, że to nieprawda...
Powiedz, że to nieprawda...


Komentarze
Prześlij komentarz